Եվ ասաց նրանց. «Ով որ արձակի իր կնոջը և ուրիշի հետ ամուսնանա, շնություն արած կլինի։
Քրիստոսը բացահայտում է, որ ամուսնության խզումը և նոր միությունը կարող են լինել ոչ թե պարզապես հասարակության կողմից ընդունված քայլ, այլ մեղք Աստծո առաջ։ Նա ամուսնությունը գնահատում է ըստ Աստծո հաստատած ուխտի, ոչ թե ըստ մարդու հարմարության կամ ցանկության։ Եթե մեկը կամայականորեն արձակում է իր կնոջը և ուրիշի հետ է ամուսնանում, նա խախտում է նախնական ուխտը և մեղանչում է իր կնոջ դեմ։ Այս խոսքով Տերը տղամարդուն կանգնեցնում է բարոյական պատասխանատվության առաջ՝ ցույց տալով, որ օրենքի արտաքին ձևակերպումները չեն կարող արդարացնել ուխտի խախտումը։ Նա պաշտպանում է կնոջ արժանապատվությունը և ամուսնության սրբությունը՝ ցույց տալով, որ Աստծո առաջ ոչ ոք իրավունք չունի սիրո և հավատարմության ուխտը դարձնել քմահաճույքի առարկա։