Այն օրերին Հիսուսը եկավ Գալիլեայի Նազարեթից և Հովհաննեսի կողմից մկրտվեց Հորդանանում։
Այս համարը նշում է Հիսուսի հրապարակային ծառայության սկիզբը։ Նա գալիս է Նազարեթից՝ խոնարհ և աննշան համարվող վայրից և կանգնում է այն նույն ջրի մեջ, ուր գալիս էին մեղավոր մարդիկ՝ խոստովանելու իրենց մեղքերը։ Սակայն Հիսուսը մկրտվում է ոչ թե Իր մեղքերի պատճառով, քանի որ Նա անարատ է, այլ որպեսզի նույնանա ժողովրդի հետ և կատարի ամբողջ արդարությունը։ Նա այդպես խոնարհվեց, որպեսզի բարձրացնի ընկած մարդուն։ Այս դրվագը սովորեցնում է, որ մեր Փրկիչը հեռու չէ մարդկային վիճակից, այլ Իր ողորմությամբ մոտեցել է մեզ և կամեցել է կիսել մարդկային դրությունը՝ նրանց փրկությունը առաջնորդելու համար։