Ես ձեզ ջրով մկրտեցի, բայց նա ձեզ Սուրբ Հոգով կմկրտի»։
Այս համարը բացահայտում է Հովհաննեսի ծառայության սահմանը և Քրիստոսի ծառայության գերազանցությունը։ Ջրով մկրտությունը արտաքին նշան էր ապաշխարության, մինչդեռ Սուրբ Հոգով մկրտությունը ներքին վերածնունդ է, որը կարող է տալ միայն Աստծո Որդին։ Այսպիսով, Հովհաննեսը նախապատրաստում էր, բայց Քրիստոսը պիտի լրացներ, մաքրեր և նորոգեր մարդու սիրտը ներսից։ Սուրբ Հոգու պարգևը նշանակում է ոչ միայն մեղքերի թողություն, այլ նաև նոր կյանք, նոր սիրտ և նոր ուժ՝ Աստծո կամքով ապրելու համար։ Այս համարը մեզ հիշեցնում է, որ արտաքին կրոնական նշանները բավարար չեն, եթե մարդու ներսը չի վերափոխվում Աստծո կենդանի շնորհով։