Նա քարոզում էր և ասում. «Ինձնից հետո գալիս է ինձնից ավելի զորավորը, որի առաջ խոնարհվելով՝ նրա կոշիկների կապերն անգամ արձակելու արժանի չեմ։
Այս խոսքում երևում է Հովհաննես Մկրտչի խոնարհությունը և նրա ծառայության իսկական նպատակը։ Նա իր շուրջ հավաքված ժողովրդին չէր ուղղում դեպի իրեն, այլ դեպի Քրիստոսը։ «Ինձնից զորավորը» ցույց է տալիս, որ Հիսուսը պարզապես հաջորդ քարոզիչը չէ, այլ անչափ բարձր է Հովհաննեսից իր էությամբ և զորությամբ։ Հովհաննեսը իրեն անարժան է համարում, որպեսզի ծառայի Նրան նույնիսկ ամենափոքր գործով, որպեսզի այս կերպ առավել հստակ ցույց տա Քրիստոսի փառքը։ Սա իսկական հոգևոր ծառայության օրինակ է․ որքան մարդը մոտենում է Աստծուն, այնքան ավելի խոնարհ է լինում Նրա առաջ և այնքան ավելի հավատարմորեն է մատնանշում Տիրոջը, ոչ թե ինքն իրեն։