ու ասաց. «Զգո՛ւյշ եղիր, ոչ ոքի բան չասես, այլ գնա՛, քեզ քահանայի՛ն ցույց տուր և իբրև վկայություն մաքրվելուդ համար զո՛հ մատուցիր այն, ինչ հրամայել էր Մովսեսը»։
Այս համարը ցույց է տալիս Քրիստոսի հարգանքը օրենքի պատշաճ կարգի նկատմամբ, մինչև Իր ծառայության լրումը։ Նա բժշկված մարդուն ուղարկում է քահանայի մոտ, որպեսզի նրա մաքրությունը պաշտոնապես հաստատվի ըստ Մովսեսի կարգադրության (Ղևտական 14)։ Սա պիտի դառնար վկայություն նաև հոգևոր առաջնորդների համար, որ Աստված գործում է Իր ժողովրդի մեջ անսովոր կերպով։ Քրիստոսը չի հակադրում Իրեն Հին Ուխտի ճշմարիտ կարգին, այլ ցույց է տալիս, որ Իր գործում այն իր լրումն է գտնում։ Այս համարը նաև հիշեցնում է, որ Աստծո շնորհը պետք է ընդունվի պատվաճանաչ հնազանդությամբ, ոչ թե ինքնակամ ընթացքով։