«Անապատում աղաղակողի ձայնն է. “պատրաստե՛ք Տիրոջ ճանապարհը, ուղի՛ղ արեք Նրա շավիղները” (Ես. 40:3) »։
Այս մարգարեական խոսքը բացահայտում է Հովհաննես Մկրտչի ծառայության էությունը (Եսայիա 40:3)։ Նա «ձայն» է՝ ոչ թե Լույսը, այլ Լույսի մասին վկայողը։ Անապատը խորհրդանշում է մարդկային սրտի ամայությունն ու չորությունը, որտեղ Աստծո խոսքը պետք է հնչի՝ արթնացնելու քնած խիղճը։ «Պատրաստե՛ք Տիրոջ ճանապարհը» կոչը նշանակում է՝ թողնել մեղքը, խոնարհվել Աստծո առաջ, ուղղել կյանքի ծուռ ընթացքը և պատրաստվել ընդունելու Մեսիային։ Այս համարը մեզ հիշեցնում է, որ Քրիստոսին ընդունելու ճանապարհը միշտ անցնում է սրտի մաքրագործման և անկեղծ ապաշխարության միջոցով։