Իսկ Սիմոնի զոքանչը պառկած էր տենդով հիվանդ, և իսկույն Նրա մասին ասացին Նրան։
Այս համարը ներկայացնում է մի սովորական, բայց մարդկային կյանքին շատ հարազատ ցավ։ Մեծ հրաշքների կողքին Ավետարանը չի անտեսում նաև տան հիվանդին։ Աշակերտները իրենց կարիքը ներկայացնում են Քրիստոսին ու սա աղոթքի գեղեցիկ օրինակ է․ երբ դժվարությունը մտնում է տուն, ճշմարիտ ճանապարհը Տիրոջը հայտնելն է։ Հիվանդ կնոջ վիճակը ցույց է տալիս մարդկային թուլությունը, իսկ աշակերտների դիմումը՝ հավատքի պարզ ընթացքը։ Այսպիսով, նույնիսկ փոքր թվացող ընտանեկան ցավերը արժանի են Քրիստոսի ուշադրությանը։