Ինչպես գրված է մարգարեների մոտ. «Ահա Ես Իմ հրեշտակին ուղարկում եմ Քո առաջից, որ պատրաստի Քո ճանապարհը Քո առաջ» (Մղք. 3.1)։
Այս համարը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի գալուստը պատահական երևույթ չէր, այլ վաղուց կանխասված աստվածային ծրագիր։ Մարկոսը կապում է Հովհաննես Մկրտչի ծառայությունը մարգարեական խոսքի հետ՝ հիշեցնելով, որ Տերը Իր պատգամաբերին ուղարկում է առջևից՝ մարդկանց սրտերը պատրաստելու համար (Մաղաքիա 3:1)։ «Հրեշտակ» բառը այստեղ նշանակում է պատգամաբեր և դա վերաբերվում է Հովհաննեսին, որն ուղարկվեց ոչ իր անձը բարձրացնելու, այլ Տիրոջ ճանապարհը պատրաստելու համար։ Այսպես Ավետարանը սկսվում է ոչ թե մարդկային նախաձեռնությամբ, այլ Աստծո հավիտենական խորհրդով, որը նախապես հայտնել էր Իր մարգարեների միջոցով։