Եվ պիղծ ոգին, ցնցելով նրան և մեծ ձայնով աղաղակելով, դուրս եկավ նրանից։
Այս համարը նկարագրում է չար ոգու հարկադրված նահանջը Քրիստոսի իշխանության առջև։ Դևի վերջին բռնկումը ցույց է տալիս, որ չարը հեշտությամբ չի թողնում իր բռնած զոհին, բայց վերջնական խոսքը պատկանում է ոչ թե նրան, այլ Տիրոջը։ Մարդու ազատագրությունը հաճախ ուղեկցվում է պայքարով, սակայն եթե Քրիստոսն է գործում, ազատագրությունը անպայման իրական է և լիակատար։ Այս դրվագը մխիթարում է հավատացյալին, որ որքան էլ ծանր լինեն մեղքի և խավարի կապանքները, Քրիստոսի զորությունը բավարար է դրանք խզելու համար։