Նրանց ժողովարանում մի մարդ կար՝ պիղծ ոգուց բռնված, որն աղաղակեց
Այս համարը ցույց է տալիս Քրիստոսի ներկայության ազդեցությունը ոչ միայն մարդկանց, այլ նաև խավարի ուժերի վրա։ Այնտեղ, ուր ճշմարիտ Լույսը հայտնվում է, խավարը սկսում է աղաղակել։ Պիղծ ոգի ունեցող մարդը դառնում է այն ողբերգական պատկերը, թե որքան կարող է մարդը տառապել չարի իշխանության ներքո։ Սակայն հենց այդ վիճակում էլ Քրիստոսը ներկայանում է որպես ազատարար։ Այս համարը մեզ հիշեցնում է, որ չարի իրականությունը ծանր է, բայց այն վերջնական իշխանություն չունի այնտեղ, ուր գալիս է Աստծո Որդին։