Եվ զարմանում էին Նրա ուսուցման վրա, որովհետև նրանց ուսուցանում էր իշխանություն ունեցողի նման, ոչ թե դպիրների։
Այս համարը բացահայտում է Հիսուսի խոսքի եզակի զորությունն ու հեղինակությունը։ Դպիրները սովորաբար ուսուցանում էին՝ հենվելով նախորդ ուսուցիչների մեկնությունների և ավանդությունների վրա, մինչդեռ Հիսուսը խոսում էր անմիջական իշխանությամբ՝ որպես ճշմարտության աղբյուր։ Նրա ուսուցումն ազդում էր ոչ միայն մտքի, այլև խղճի վրա, որովհետև ճշմարտությունը հնչում էր կենդանի զորությամբ։ Ժողովուրդը զգում էր, որ Նրա խոսքը տարբերվում է սովորական ուսուցումից և այն ունի առանձնահատուկ հեղինակություն։ Սա ցույց է տալիս, որ երբ Աստծո խոսքը հնչում է Իր իսկ զորությամբ, այն արթնացնում է, դատում է, բժշկում է և մարդուն դեպի հավատք է կանչում։