Եվ Գալիլեայի լճի մոտով անցնելիս տեսավ Սիմոնին և նրա եղբայր Անդրեասին, որ ցանց էին գցում ծովը, որովհետև ձկնորսներ էին։
Այս համարը ներկայացնում է այն վճռորոշ պահը, երբ Հիսուսն Իր ծառայության սկզբում ընտրում է Իր առաջին աշակերտներին՝ ոչ թե աշխարհի իմաստունների կամ իշխանավորների միջից, այլ առօրյա աշխատանքով զբաղված հասարակ ձկնորսներից։ Այստեղ «տեսավ» արտահայտությունը չի սահմանափակվում արտաքին դիտումով, այլ մատնանշում է գիտակցված և աստվածային ընտրություն, որով Նա նրանց կանչում է իրենց սովորական կյանքի ընթացքից դեպի նոր և բարձրագույն առաքելություն. նրանց երկրային արհեստը դառնում է այն պատկերավոր հիմքը, որի վրա կառուցվելու էր նրանց ապագա հոգևոր ծառայությունը՝ մարդկանց հոգիները դեպի Աստծու արքայություն առաջնորդելու գործը։ Այս դրվագը միաժամանակ վկայում է, որ Ավետարանի զորությունն ու հաջողությունը կախված չեն մարդկային կարողություններից, այլ բխում են Աստծու կենդանի և գործուն ուժից։