Հովհաննեսի բանտարկվելուց հետո Հիսուսը Գալիլեա եկավ. Նա քարոզում էր Աստծու Ավետարանը և ասում.
Այս համարը ցույց է տալիս, որ երբ Հովհաննեսի ծառայությունը մարում է, Քրիստոսի հրապարակային ծառայությունը բացահայտորեն սկսվում է։ Մարդկային տեսանկյունից Հովհաննեսի բանտարկությունը կարող էր թվալ մութ իրադարձություն, բայց Աստծո ծրագրում այն դառնում է անցում դեպի Ավետարանի ավելի լիակատար հայտնություն։ Հիսուսը գալիս է Գալիլեա՝ ոչ թե իշխանների պալատներ, այլ ժողովրդի մեջ, որպեսզի այնտեղ հնչի փրկության բարի լուրը։ «Աստծու Ավետարանը» նշանակում է այն լուրը, որ Աստված Իր իշխանությամբ մոտեցել է մարդկանց՝ ոչ թե կործանելու, այլ փրկելու համար։ Այսպես, Ավետարանի քարոզչությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ մարդկային հույսերը մարած էին, որպեսզի ավելի պարզ դառնա, որ փրկությունը գալիս է Աստծուց։