Այս համարը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսի փորձությունը պատահական չէր, այլ աստվածային տնօրինությամբ թույլատրված մի անհրաժեշտ փուլ՝ Նրա երկրային ծառայության սկզբում։ Սուրբ Հոգին Նրան տանում է անապատ՝ մի վայր, որտեղ մարդկային թուլությունը հաճախ առավել հստակ է զգացվում և մի վայր, որտեղ Աստծո զորությունը առավել բացահայտ է դառնում։ Հիսուսը գնում է այնտեղ ոչ թե որպես մեղավոր մարդ, այլ որպես նոր Ադամ, որպեսզի այնտեղ, ուր առաջին մարդը պարտվեց, Ինքը հաղթի։ Այս կերպ Քրիստոսը ցույց է տալիս, որ Իր փրկարար ուղին անցնելու է պայքարի, Աստծուն հնազանդության և հաղթանակի ճանապարհով։