Եվ նույն պահին, երբ ջրից դուրս էր գալիս, տեսավ երկինքը, որ բացվում էր, և Աստծու Հոգին, որ իբրև աղավնի իջնում էր Իր վրա։
Այս համարը նկարագրում է Քրիստոսի մկրտության պահին տրված երկնային հայտնությունը։ «Երկինքը, որ բացվում էր» արտահայտությունը ցույց է տալիս, որ Քրիստոսով վերականգնվում է այն հաղորդակցությունը, որ մեղքը խափանել էր Աստծո և մարդու միջև։ Սուրբ Հոգու իջնելը աղավնու նման խորհրդանշում է խաղաղություն, սրբություն և աստվածային հավանություն։ Քրիստոսի վրա Հոգու իջնելը չի նշանակում, թե Նա նախկինում զուրկ էր Աստծուց, այլ բացահայտում է Նրա մեսիական ծառայության հաստատումը ժողովրդի առաջ։ Այս իրադարձությունը վկայում է, որ Հիսուսի ծառայությունը ամբողջովին աստվածային է և իրականացվում է Սուրբ Երրորդության խորհրդավոր ներկայությամբ։