Մատթեոս 9:20

Այս հատվածում ներկայացվում է մի կին, որը տասներկու տարի տառապում էր արյան հոսքի հիվանդությամբ: Հիվանդությունը նրան ոչ միայն ֆիզիկապես էր տանջում, այլեւ սոցիալապես մեկուսացրել էր, քանի որ այն ժամանակվա հրեական օրենքներով արյան հոսք ունեցող անձը համարվում էր անպիտան և «պիղծ»: Կինը, գիտակցելով իր հիվանդության ծանրությունը, բայց լիովին հավատալով Հիսուսի զորությանը, առանց խոսքի կամ ուղիղ դիմելու, պարզապես դիպավ Նրա հանդերձի ծայրին: Սա հսկայական հավատքի գործողություն էր. կինը համոզված էր, որ նույնիսկ Հիսուսի հանդերձին թեթև դիպչելը բավարար է իր բժշկության համար։