Մատթեոս 7:1

Հիսուսի այս խոսքը հորդոր է խոնարհության և ներողամտության՝ հիշեցնելով, որ մարդը չպետք է դատապարտի մարդկանց, որովհետև միայն Աստված է տեսնում մարդու սրտի խորքը և միայն Նա կարող է արդար դատել։ Երբ մարդը դատում է ուրիշին, նա առանց գիտակցելու փորձում է զբաղեցնել Աստծո տեղը և այդ կերպ ինքն էլ դառնում է դատապարտման արժանի։ Քրիստոսը չի արգելում տարբերել բարին ու չարը, այլ զգուշացնում է զերծ մնալ դատապարտող վերաբերմունքից, որը զրկված է սիրուց ու խոնարհությունից։ Այս խոսքը սովորեցնում է նախ նայել սեփական սրտին, հասկանալ սեփական թուլությունները և վերաբերվել ուրիշներին ողորմածությամբ ու համբերությամբ։ Ով զերծ է դատելուց, նա հնարավորություն է տալիս Աստծո ողորմությանը գործել իր մեջ և ինքն էլ արժանանում է այդ նույն ողորմությանը։