Մատթեոս 7:18

Այս հատվածում Հիսուսը շարունակում է նախորդ միտքը՝ ցույց տալով, որ մարդու էությունը անխուսափելիորեն արտացոլվում է նրա գործերում։ Ինչպես բարի ծառը բնականաբար չի կարող չար պտուղ տալ, այնպես էլ բարեպաշտ ու ազնիվ մարդը չի կարող գործել չարիք, քանի որ բարի արմատը բարի պտուղ է տալիս։ Նույն կերպ՝ չար կամ կեղծավոր մարդը չի կարող իրական բարություն կամ արդարություն գործել, որովհետև իր բնույթով հակոտնյա է դրան։ Սակայն Հիսուսի խոսքը միայն դատողություն չէ, այլ նաև հույսի ուղերձ․ մարդը կարող է դառնալ բարի ծառ միայն Աստծո շնորհով: Այդ շնորհն է, որ վերափոխում է սիրտը ու տալիս է նոր կյանք։ Այս խոսքը հիշեցնում է, որ հավատացյալի խոսքերը և գործերը պետք է ներդաշնակ լինեն նրա հոգևոր բնության հետ, և միայն շնորհով նորոգված սրտից կարող են ծնվել բարի պտուղներ։