Մատթեոս 6:2

Այս խոսքում Հիսուսը շեշտում է, որ բարի գործեր և ողորմություն անելիս պետք է խուսափել ցուցամոլությունից և ցուցադրականությունից։ Նա ասում է, որ այն մարդիկ, ովքեր փառավորվում են իրենց բարեգործություններով՝ փորձելով ուշադրություն գրավել և գովեստ ստանալ մարդկանցից, ստանում են իրենց վարձը հենց այդ ժամանակ՝ մարդկանց գովասանքներով։ Այսինքն, նրանց գործը հոգևոր արժեք չունի Աստծո առջև, քանի որ այն արվել է սեփական փառքը մեծացնելու նպատակով։ Նման մոտեցումը խանգարում է իրական հոգևոր վարձին, որը գալիս է Աստծուց։ Հիսուսը նախազգուշացնում է իր հետևորդներին, որ բարեգործությունը պետք է լինի աննկատ, առանց ակնկալիքների։ Նա սովորեցնում է, որ ողորմությունը պետք է լինի սրտից և արվի անկեղծ սիրով, այդ դեպքում է, որ Աստված հաշվի կառնի ու կվարձատրի Իր օրհնություններով։