Մատթեոս 6:28

Այս հատվածում Հիսուսը օգտագործում է վայրի շուշանները, որպես օրինակ՝ ցույց տալու համար, որ բնությունն ինքնին աճում և զարգանում է առանց որևէ ջանք գործադրելու: Շուշանները չեն աշխատում, չեն մտահոգվում իրենց «հագուստի» մասին, բայց, այնուամենայնիվ, նրանք բարգավաճում և զարդարվում են հրաշալի գեղեցկությամբ, որը նրանց շնորհված է Աստծուց։ Հիսուսն ուզում է, որ մենք սովորենք դադարել անհանգստանալ մեր հագուստի և նյութական կարիքների համար, հասկանալով, որ Աստված մեզ համար կկազմակերպի անհրաժեշտը, ինչպես անում է դաշտի ծաղիկների համար: Եթե Աստված այդպիսի հոգատարություն է ցուցաբերում նույնիսկ ծաղիկների հանդեպ, որքա՞ն ավելի կգործադրի մեր համար: Այս խոսքը ևս մեկ անգամ ընդգծում է գաղափարը, որ մենք պետք է ավելի շատ կենտրոնանանք մեր հոգևոր աճի, Աստծու հետ սերտ հարաբերության վրա, այդժամ Նա կբավարարի մեր նյութական կարիքները: