Մատթեոս 4:16
Այն ժողովուրդը, որ խավարի մեջ էր նստում, մեծ լույս տեսավ, և լույս ծագեց նրանց համար, որ ապրում էին ստվերով պարուրված մահվան աշխարհում» (Ես. 8.23բ–9.1)։
Այս մարգարեական խոսքը Եսայիայից նկարագրում է այն հոգևոր իրականությունը, որում գտնվում էր Իսրայելը՝ խավարի, անտեղյակության և մեղքի մեջ։ Զաբուղոնի և Նեփթաղիմի երկրները՝ Գալիլեայի հյուսիսային հատվածները, որոնք երբեմն կոչվում էին «հեթանոսների Գալիլեա», խորհրդանշում էին մարդկանց, որոնք հեռացել էին Աստծուց և գտնվում էին հոգևոր խավարի մեջ։ Բայց հենց այդտեղ, ըստ մարգարեության, պիտի ծագեր մեծ լույսը՝ Մեսիան՝ Հիսուս Քրիստոսը։ Նրա գալուստը լուսավորեց խավարի մեջ նստած ժողովրդին՝ բերելով հույս, ճշմարտություն և փրկություն։ Այսպիսով, մարգարեությունը կատարվեց Հիսուսի ծառայությամբ Գալիլեայում՝ ընդգծելով, որ Աստծո լույսը չի սահմանափակվում մեկ ազգով, այլ տարածվում է բոլորի վրա, ովքեր ընդունում են Նրան։