Մատթեոս 4:12

Այս հատվածը նշում է Հիսուսի ծառայության նոր շրջափուլը․ Հովհաննեսի ձերբակալությունը նշան էր, որ իշխանությունները, մասնավորապես Հերովդես Անտիպասը, սկսում էին ճնշումներ գործադրել նրանց վրա, ովքեր մեծ ազդեցություն էին ունենում ժողովրդի վրա իրենց քարոզներով։ Հիսուսը, հասկանալով իշխանությունների կողմից առաջացող վտանգը, հեռանում է Հրեաստանից և գնում Գալիլեա՝ մի տարածաշրջան, որն ավելի հեռու էր Երուսաղեմի քաղաքական կենտրոնից և համեմատաբար ապահով էր։ Սակայն այս քայլը ոչ թե պարզապես խուսափում էր վտանգից, այլ աստվածային տնօրինության կատարում․ Գալիլեան պիտի դառնար այն վայրը, որտեղ, ըստ Եսայի մարգարեության (Ես. 9:1–2), պիտի ծագեր «մեծ լույսը» խավարի մեջ գտնվողներին։ Այսպիսով, Հիսուսի Գալիլեա գնալը ցույց է տալիս աստվածային ծրագրի շարունակականությունը: Հովհաննեսի լռությունից հետո սկսվում է Քրիստոսի քարոզչական գործունեությունը, որը նոր լույս և հույս է բերում մարդկանց։