Մատթեոս 27:61

Այս լուռ դրվագը խոր հուզականություն արտահայտող իմաստ ունի․ Մարիամ Մագդաղենացին և մյուս Մարիամը՝ հավանաբար Հակոբոսի մայրը, նստած էին գերեզմանի դիմաց՝ մնալով հավատարիմ Տիրոջը՝ ում սիրում էին։ Նրանց լռությունը խոսում էր ամեն ինչից բարձր․ նրանք չկարողացան բաժանվել Նրանից անգամ մահվան և քարով փակված գերեզմանի առջև։ Այս կանայք խորհրդանիշն են այն հոգիների, որոնք չեն թողնում Տիրոջ ներկայությունը, նույնիսկ երբ ամեն ինչ թվում է ավարտված։ Նրանց այնտեղ նստելը՝ սպասման, աղոթքի և սրտի արթունության նշան էր։ Այս տեսարանը նախապատրաստում է հարության լուսավոր առավոտը․ նրանք, ովքեր նստած մնացին խավարի առաջ, հենց իրենք էլ պիտի տեսնեն լույսը։ Մարիամներն այստեղ մարմնավորում են հավատարմությունը, որը չի մարում ոչ վախից, ոչ հուսահատությունից, այլ սպասում է մեծ հավատքով։