Մատթեոս 27:52

Այս դրվագը բացահայտում է, որ Քրիստոսի մահը ոչ թե վախճան էր, այլ կյանքի նոր սկիզբ․ երբ Նա հանձնում էր հոգին, գերեզմանները բացվեցին՝ ցույց տալով, որ մահը կորցրեց իր իշխանությունը։ Սրբերի մարմինների հարությունը վկայում էր աստվածային զորությունը, որով Քրիստոս բացեց կյանքի դռները բոլոր արդարների համար։ Այս երևույթը նախապատկերն էր Նրա սեփական հարության և ապագա համընդհանուր հարության խոստման։ Այն ընդգծում է, որ փրկությունը տարածվեց ոչ միայն կենդանի հավատացյալների, այլև բոլոր նրանց վրա, ովքեր արդարությամբ ննջեցին՝ սպասելով Մեսիայի գալստյանը։ Գերեզմանների բացվելը խորհրդանշում է մարդու հոգու ազատագրումը մահվան կապանքներից, իսկ սրբերի հարությունը՝ Աստծո փրկարար խոսքի կենդանի հաստատումը։ Այս տեսարանը ցույց է տալիս նաև, որ Հիսուսի մահվան պահին ողջ տիեզերքը արձագանքեց՝ և՛ երկինքը, և՛ երկիրը, և՛ դժոխքը՝ ճանաչելով Նրա Տիրությունը։