Մատթեոս 27:3

Այս խոսքը ցույց է տալիս Հուդայի ներքին կործանումը, երբ մեղքի արդյունքը բախվում է խղճի արթնացմանը։ Նա տեսնում է, որ իր արարքի հետևանքը մահ է բերում Անմեղինին և ուշացած զղջում է։ Սակայն նրա զղջումը մնում է առանց ապաշխարության՝ ցավ առանց հույսի։ Հուդան փորձում է փոխհատուցել իր մեղքը՝ վերադարձնելով արծաթը, բայց նյութական վերադարձը չի կարող փոխարինել սրտի վերադարձին։ Նրա քայլը վկայում է, որ խիղճը դեռ կենդանի էր, բայց հավատքը՝ մեռած։ Սա հիշեցնում է, որ ճշմարիտ զղջումը միշտ տանում է դեպի Աստծո գթառատություն, մինչդեռ միայն մեղքի գիտակցումը՝ առանց Աստծուն դառնալու ու հավատքի, բերում է հուսահատություն։