Մատթեոս 27:34

Այս համարը ցույց է տալիս, թե ինչպես նույնիսկ տառապանքի պահին Հիսուսը մնում է լիովին գիտակից և ինքնիշխան Իրեն զոհաբերելու ընթացքի մեջ։ Այդ ժամանակներում լեղի խառնած գինին տալիս էին նրանց, ովքեր տանջվում էին ցավից, որպեսզի ցավը մեղմանցնի, սակայն Հիսուսը հրաժարվեց այն խմել, որպեսզի խաչի տառապանքը կրի առանց թեթևացման՝ ամբողջությամբ գիտակցելով իր զոհաբերության խորությունը։ Այս մերժումը դարձավ խոնարհության և սիրո արտահայտություն․ Նա չցանկացավ փախչել ցավից, որովհետև այդ ցավի միջով էր գալիս մարդկության փրկությունը։ Լեղին խորհրդանշում է մեղքի դառնությունը, որը Նա ընդունեց համտեսելով, բայց չխմեց՝ ցույց տալով, որ մեղքին չի հաղորդակցվում։ Այս դրվագը վկայում է այն կատարյալ գիտակցությունը, որով Քրիստոսը հանձնվեց մահվանը՝ առանց մարդկային թուլության։