Մատթեոս 26:72

Այս համարը ցույց է տալիս Պետրոսի ուրացման խորացումը։ Եթե առաջին անգամ նա պարզապես խուսափեց խոսքից, այժմ արդեն երդմամբ է հաստատում իր ուրացումը։ «Այդ մարդուն չեմ ճանաչում» արտահայտությունը դառնում է առավել ծանր, քանի որ Պետրոսը այլևս չի ասում «Հիսուսին չեմ ճանաչում», այլ՝ «Այդ մարդուն»՝ խուսափելով անգամ Նրա անունը արտաբերելուց։ Սա վկայում է վախի և խղճի միջև ընթացող ներքին պայքարի մասին։ Նրա երդումը՝ որպես ինքնապաշտպանության միջոց, իրականում ավելի է խորացնում մեղքը, որովհետև նա փորձում է պաշտպանվել ստով։ Սակայն Աստծո նախախնամությունը գործում է անգամ այս անկման մեջ․ Հիսուսը թույլ է տալիս, որ Պետրոսը ճանաչի իր տկարությունը, որպեսզի ապագայում դառնա խոնարհ ու կայացած հավատացյալ լինելով օրինակ բազում հետևորդների համար: Բացի այդ, այս դրվագը վկայում է նաև այն մասին, որ կան իրավիճակներ, երբ մարդը չի կարող սեփական ուժերով կանգուն մնալ առանց շնորհի: