Մատթեոս 26:59

Այս խոսքը բացահայտում է անօրինական դատաստանի էությունը՝ որտեղ արդար դատի փոխարեն փնտրվում է սուտ վկայություն։ Քահանայապետներն ու ատյանը, որոնք կոչված էին օրենքի պահապանը լինելուն, դարձել էին դրա խախտողները․ նրանք ոչ թե ճշմարտությունը, այլ մեղադրանք էին որոնում՝ արդարացնելու իրենց նախապես որոշած վճիռը։ Սա խոր հոգևոր հակադրություն է․ երբ մարդը մերժում է ճշմարտությունը, նա սկսում է ապավինել ստին՝ սեփական արդարությունը պաշտպանելու համար։ Հիսուսի դեմ սուտ վկայություն փնտրելը նշանակում է փորձել խավարով ծածկել լույսը, սակայն լույսն է, որ միշտ բացահայտում է խավարի գործերը։ Այս դրվագը ցույց է տալիս մարդկային անարդարության ծայրահեղությունը․ նրանք, ովքեր պիտի ճանաչեին Մեսիային, փորձում են ապացուցել, թե Նա մեղավոր է։ Սակայն հենց այս անիրավ դատն է, որ դառնում է աստվածային արդարության գործիք, քանի որ Քրիստոսը կամովին ընդունում է դատավճիռը, աշխարհի մեղքերը վերցնելով Իր վրա։