Մատթեոս 26:49

Այս խոսքը դավաճանության իրական պահին է, երբ մեղքը վերջնականապես դրսևորվում է։ Հուդայի խոսքը՝ «Ողջո՜ւյն, Վարդապե՛տ», արտաքնապես ողջույն է, բայց ներքուստ՝ սառն ու հաշվարկված դավաճանություն։ Համբույրը, որ սովորաբար խորհրդանշում է սեր, խաղաղություն և եղբայրություն, այստեղ դառնում է կեղծավորության գագաթնակետը։ Հուդան արտաքնապես դառնում է սիրո դեսպան, բայց ներքուստ՝ մթության գործակալ։ Նա մոտենում է Տիրոջը՝ մերձենալու ձևով, բայց իրականում՝ Իրենից բաժանվելու համար։ Հիսուսն ընդունում է այդ համբույրը առանց դիմադրության, որովհետև Իր սերը պայմանավորված չէ մարդու վարքով։ Նա չի մերժում Հուդային անգամ այս պահին․ Իր լռությամբ ցույց է տալիս, որ աստվածային սերը չի խափանվում նույնիսկ դավաճանության առջև։ Այս պահը վկայում է, որ Քրիստոսի հաղթանակը սկսվում է սիրո ուժով, ոչ թե բռնությամբ։