Մատթեոս 26:45

Այս հատվածը Գեթսեմանիի աղոթքի ավարտն է՝ Քրիստոսի ներքին հաղթանակի պահը։ Երրորդ անգամ նույն խոսքը կրկնելով՝ Նա այլևս չի խնդրում, այլ հնազանդվում է։ Աղոթքը հասել է իր նպատակին․ Հիսուսը լիովին հանձնվել է Հոր կամքին։ Այդ պահին վախը փոխարինվել է խաղաղությամբ և մարդկային բնությունը միավորվել է աստվածային հանձնառության մեջ։ Վերադառնալով աշակերտների մոտ՝ Հիսուսը նրանց կրկին քնած է գտնում։ Նրա խոսքերը՝ «Քնե՛ք այսուհետև և հանգստացե՛ք», հնչում են մեղմ տխրությամբ․ այժմ այլևս ուշ է, ժամը հասել է։ Այդ խոսքը ոչ թե հանդիմանություն է, այլ հեզ հրաժեշտ՝ ցուցադրելով Տիրոջ ներողամիտ վերաբերմունքը դեպի նրանց, ովքեր չկարողացան արթուն մնալ։ «Ահա հասել է ժամը» արտահայտությունը նշան է, որ սկսվել է այն պահը, որի համար Նա աշխարհ է ուղարկվել։ «Մարդու Որդին մեղավորների ձեռքն է մատնվում» խոսքը վկայում է Քրիստոսի կամավոր զոհաբերությունը։ Նա չի բռնվում, այլ ինքն է տալիս Իր կյանքը՝ արդեն խաղաղությամբ ընդունելով բաժակը։ Այս երկու համարները ցույց են տալիս, որ Գեթսեմանիում աղոթքը վերածվում է խաղաղ ընդունման։ Քրիստոսը դառնում է պատրաստ՝ դիմավորելու խաչը ոչ թե վախով, այլ վստահությամբ։ Նրա մենակությունը արդեն Նրան չի տխրեցնում, որովհետև այն լի է աստվածային զորությամբ։