Մատթեոս 26:41

Այս խոսքը Գեթսեմանիի գիշերվա ամենակարևոր հորդորներից է․ այն ուղղված է ոչ միայն աշակերտներին, այլ բոլոր հավատացյալներին։ Քրիստոսը բացահայտում է հոգևոր կյանքի հիմնական օրենքը, որ աղոթքը պահպանում է մարդուն փորձության մեջ չընկնելուց։ «Արթուն մնացեք» նշանակում է՝ մի թողեք, որ հոգին քնի անտարբերության մեջ, այլ եղեք զգոն՝ ձեր մտքերի, խոսքերի և ընտրությունների նկատմամբ։ «Աղոթք արեք»՝ նշանակում է՝ մնացեք կենդանի հաղորդակցության մեջ Աստծո հետ, որովհետև առանց այդ կապի մարդը դառնում է անպաշտպան։ «Հոգին հոժար է, բայց մարմինը՝ տկար» խոսքով Հիսուսը նկարագրում է մարդու ներսում տիրող հակադրությունը։ Հոգին պատրաստ է սիրել, հնազանդվել, հավատալ, սակայն մարմնի բնությունը հակառակ է, այն հակված է հանգստի, վախի, կրքերի։ Սա նշանակում է, որ հավատացյալը միշտ ապրում է ներքին պայքարի մեջ և միայն աղոթքն է, որ միավորում է հոգին ու մարմինը՝ Աստծո կամքի ու հնազանդության մեջ։ Այս խոսքը նաև նախազգուշացում է Պետրոսին և մյուս աշակերտներին․ նրանք անկեղծորեն ուզում էին հավատարիմ մնալ Քրիստոսին, բայց չունեին ներսից զորություն, որովհետև քունը (հոգևոր անգործությունը) նրանց զրկեց զգոնությունից։ Հիսուսը չի հանդիմանում, այլ ցույց է տալիս ելքը, որ հոգևոր պայքարի հաղթանակը սկսվում է աղոթքից։ Արթուն մնալը այստեղ ոչ միայն ֆիզիկապես արթուն լինելն է, այլ ներքին արթնությունը՝ երբ հոգին չի թողնում, որ աշխարհիկ հոգսերը կամ վախը մթագնեն հավատքը։