Մատթեոս 26:38

Այս խոսքը բացահայտում է Գեթսեմանիի տառապանքի ամենախորը պահը՝ երբ Քրիստոսը բացում է Իր սիրտը աշակերտների առջև։ «Հոգիս մահու չափ տրտմած է» խոսքը ցույց է տալիս այն վշտի աստիճանը, որին մարդը չի կարող դիմանալ առանց երկնային զորության։ Սա վկայում է նաև Քրիստոսի մարդեղության մասին: Այդ տրտմությունը գալիս է ոչ թե մահվան զգացումից, այլ մեղքի ահռելի բեռից, որը Նա կրում է բոլորի փոխարեն։ Գեթսեմանիում Տերը կանգնած է աշխարհի մեղքի ողջ մթության առջև՝ որպես անմեղ Գառ։ Նրա խնդրանքը՝ «մնացեք և ինձ հետ արթուն կացեք» կոչ է բոլոր հավատացյալներին մնալ արթուն աղոթքի մեջ, քանի որ հենց հոգևոր զգոնությունն է պահպանում մարդուն փորձության պահին։ Այս համարը ցույց է տալիս, որ Տիրոջ վիշտը մեր փրկության նախերգանքն է․ Նա տրտմում է (ըստ էության մարդկության փոխարեն), որպեսզի տրտմության մեջ գտնվող մարդկությունը մխիթարություն գտնի։