Մատթեոս 26:32

Այս խոսքում Հիսուսը, նախազգուշացմանից հետո, անմիջապես սփոփանք է տալիս աշակերտներին՝ մարգարեաաբար խոսելով Իր հարության մասին։ Եթե նախորդ խոսքում Նա խոսեց ցրման և փորձության մասին, ապա այժմ հայտնում է վերականգնման և նոր միության մասին։ «Գալիլեա պիտի գնամ» խոսքը միայն աշխարհագրական ուղղություն չէ, այլ խոր խորհրդանիշ․ Գալիլեան այն վայրն էր, որտեղ սկսվեց Տիրոջ ծառայությունը, առաջին կանչը և առաջին հավատքի քայլերը։ Այստեղ Հիսուսը խոստանում է, որ նույն տեղում՝ որտեղ ամեն ինչ սկսվեց, կրկին կհանդիպի նրանց, այս անգամ՝ հարություն առած փառքով։ Այդ հանդիպումը խորհրդանշում է ոչ միայն աշակերտների հաշտությունը Տիրոջ հետ, այլ նաև Նոր Ուխտի սկիզբը։ Այս խոսքը բացահայտում է, որ խաչը ճանապարհի ավարտը չէ, այլ մուտք դեպի նոր կյանք, որտեղ վախը փոխվում է հույսի և ցրված հոտը՝ մեկ սուրբ ընտանիքի՝ Եկեղեցու։