Մատթեոս 26:21

Այս խոսքը խորը լռության մեջ հնչող բացահայտում է։ Մինչ աշակերտները նստած էին սեղանի շուրջ՝ խաղաղության և միասնականության խորհրդի մեջ, Հիսուսի խոսքը ցնցում է նրանց սրտերը։ Տերը, իբրև ամենագետ, բացահայտում է այն, ինչ դեռևս թաքուն էր մարդկանց աչքից։ «Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ» ձևակերպումը ընդգծում է խոսքի անխախտ ճշմարտությունը․ սա ոչ թե ենթադրություն է, այլ անխուսափելի իրողություն։ Հիսուսը գիտեր դավաճանի անունը, բայց նրան բացահայտելու փոխարեն, խոսում է ամբողջական ձևով՝ տալով բոլորին հնարավորություն՝ ինքնաքննության և զղջման։ Նրա խոսքը դատաստան չէ, այլ ողորմության վերջին կոչ՝ գուցե հույս ունենալով, որ դավաճանը կարող է զղջալ, մինչ գործելու պահը։ Այս դրվագը ցույց է տալիս նաև Տիրոջ անսահման համբերությունը․ Նա նույն սեղանի շուրջ է նստած Իրեն դավաճանել ցանկացողի հետ, կիսում է հացը և շարունակում է սիրել նրան։ Քրիստոսի այս խոսքը հիշեցնում է նաև, որ արտաքին մոտիկությունը Տիրոջը դեռ չի նշանակում հոգևոր հավատարմություն, և որ մարդը պետք է մշտապես քննի իր սիրտը՝ արդյոք իսկապես մնում է հավատարիմ Տիրոջը։