Մատթեոս 26:16

Այս խոսքը ցույց է տալիս, թե ինչպես է մեղքը, մի անգամ ծնվելով սրտում, սկսում իր գործնական ընթացքը։ Հուդան արդեն ստացել էր իր վարձքը և այժմ փնտրում էր հարմար պահը՝ իր դավաճանությունն ավարտին հասցնելու համար։ Նրա ներսում խաղաղություն այլևս չկար․ նա դարձել էր սատանայի մտքի գործիքը, սպասելով միայն նպաստավոր հանգամանքի։ «Հարմար առիթ» ասելով՝ Ավետարանը բացահայտում է մեղքի խոր հոգեբանական ընթացքը․ մեղքը երբեք չի բավարարվում մտադրությամբ, այն փնտրում է իր իրականացումը։ Հուդան ապրում էր Տիրոջ ներկայությամբ, լսում էր Նրա խոսքերը, տեսնում էր հրաշքները, սակայն այդ լույսի մեջ ընտրեց խավարի ուղին։ Այս խոսքը հիշեցնում է, որ նույնիսկ ամենամոտ մոտիկությունը դեպի սրբություն չի փրկում մարդուն, եթե սիրտը փակ է Աստծո առաջ։ Մարդը կարող է գտնվել հավատքի միջավայրում, բայց ապրել անհավատությամբ։ Հուդայի օրինակն ահազանգ է յուրաքանչյուրին՝ թե որքան վտանգավոր է սրտի մեջ տեղ տալ չարին, որովհետև մեղքը, երբ չի զղջվում մարդու կողմից, անխուսափելիորեն բերում է կործանման։