Մատթեոս 23:31

Հիսուսը նրանց խոսքերից բերում է տրամաբանական եզրակացություն՝ նրանք ինքնուրույն են իրենց դատապարտում։ Նրանք խոսքերով ընդունեցին իրենց հայրերի գործերը՝ չգիտակցելով, որ այդ խոսքերով հաստատեցին իրենց նույնությունը: Հայտարարելով, թե իրենց նախնիներն են սպանել մարգարեներին, նրանք անուղղակիորեն խոստովանում են, որ իրենց արմատն ու ոգին նույնն է՝ նրանց որդիներն են ոչ միայն մարմնով, այլ նաև վարքով։ Այս խոսքը դարձյալ ցույց է տալիս Հիսուսի մարգարեական իմաստությունը․ Նա չի մեղադրում առանց ապացույցի, այլ նրանց սեփական խոսքերն է դարձնում վկայություն իրենց դեմ։ Փարիսեցիները խոսքերով փորձում էին առանձնանալ մեղավորներից, բայց իրենց սրտի կուրությամբ վկայում էին, որ նույն ատելության ժառանգներն են։