Մատթեոս 23:30

Փարիսեցիները խոսքերով փորձում էին հեռանալ իրենց նախնիների մեղքերից՝ հայտարարելով, թե իրենք երբեք չէին մասնակցի մարգարեների սպանություններին։ Սակայն Հիսուսը ցույց է տալիս նրանց խոսքերի կեղծավորությունը․ նրանք նույն հոգին ունեին, ինչ իրենց նախնիները և նույնիսկ հենց այդ պահին էին պատրաստվում մերժել ու սպանել Աստծո Որդուն։ Նրանց խոսքերը հնչում էին իբրև արդարացում, բայց իրականում դառնում էին ինքնադատապարտման խոստովանող։ Այս խոսքը բացահայտում է, որ մարդը չի կարող արդար լինել միայն խոսքերով, եթե իր սրտի վիճակը և գործերը հակասում են ասվածին։ Փարիսեցիները դատապարտում էին անցյալը, բայց իրենց ներկա վարքով կրկնում էին նույն մեղքը։