Մատթեոս 23:28

Հիսուսը եզրափակում է նախորդ համարի միտքը՝ բացահայտելով փարիսեցիների կեղծ արդարության էությունը։ Նրանց արտաքին բարեպաշտությունը տպավորություն էր ստեղծում, թե իբր նրանք արդար մարդիկ են, սակայն իրականում նրանց սրտերը լի էին անօրենությամբ և կեղծավորությամբ։ Արտաքուստ նրանք ձևացնում էին սրբություն, բայց ներսից՝ ապրում էին մեղքով և սեփական շահադիտությամբ։ Հիսուսը հիշեցնում է, որ Աստծո առաջ արդարությունը չափվում է ոչ թե մարդկանց տպավորությամբ, այլ ներքին ճշմարտությամբ։ Այս խոսքը կրկին ընդգծում է հավատքի բուն սկզբունքը՝ Աստծո առաջ չի կարելի լինել կիսատ մաքուր․ եթե սիրտը պղծված է, արտաքին բարեպաշտությունը ոչ մի արժեք չունի։