Մատթեոս 23:27

Հիսուսը այս խոսքում օգտագործում է հզոր ու ցնցող պատկեր՝ բացահայտելու փարիսեցիների հոգևոր վիճակը։ Նրանց արտաքինը շքեղ և բարեպաշտ էր, ինչպես ծեփած գերեզմանները, որոնք գեղեցիկ էին տեսքով, բայց ներսում՝ լցված մեռած մարմիններով և պղծությամբ, քանի որ ըստ հրեական օրենքի, մեռածներին դիպչելը համարվում էր պղծություն (Թվեր 19:11): Նա ցույց է տալիս, որ փարիսեցիները, որոնք դրսից մաքուր էին թվում, ներսում կրում էին այն, ինչ օրենքով իսկ անվանվում էր պիղծ։ Այսպիսով, Հիսուսը այս կերպ ևս բացահայտում է կեղծ սրբության ողբերգությունը՝ դրսից սրբություն, ներսից՝ հոգևոր մահ։ Փարիսեցիները պահում էին օրենքի բոլոր արտաքին ձևերը, բայց նրանց սրտերը մնացել էին ամբարտավանությամբ, հպարտությամբ և անիրավությամբ լի։ Տերը հիշեցնում է, որ Աստված նայում է ոչ թե արտաքին փայլին, այլ հոգու իրական վիճակին։ Այս խոսքը նախազգուշացում է բոլոր ժամանակների հավատացյալներին, որ ձևական բարեպաշտությունը, որքան էլ մաքուր թվա, չի կարող փոխարինել կենդանի հավատքին և ներքին մաքրությանը։