Մատթեոս 23:26

Հիսուսը շարունակելով նախորդ միտքը՝ բացատրում է հոգևոր մաքրության իսկական կարգը։ Նա կոչ է անում, որ նախ մարդ մաքրի իր ներսը՝ սիրտը, մտքերը և նպատակները, որովհետև միայն այդ դեպքում արտաքին վարքը նույնպես կլինի մաքուր։ Փարիսեցիները հակառակն էին անում՝ դրսից էին մաքրում իրենց վարքը, որպեսզի մարդիկ տեսնեն իրենց «սրբությունը», բայց ներսում մնում էին անիրավ և ամբարտավան։ Հիսուսի խոսքը հիշեցնում է, որ հոգևոր վերափոխությունը սկսվում է ներսից դեպի դուրս, ոչ թե սահմանաակվում է միայն դրսով։ Երբ մարդու սիրտը մաքրվում է Աստծո շնորհով, նրա գործերն ու խոսքերը ևս դառնում են մաքուր և հետևաբար արտաքին ձևերն այլևս չեն պահանջում բարեպաշտության իմիտացիա: