Մատթեոս 23:25

Հիսուսը այս խոսքում բացահայտում է կեղծ բարեպաշտության խոր արմատը՝ արտաքին մաքրությունը հակադրելով ներքին ապականությանը։ Փարիսեցիները խստորեն պահպանում էին ծիսական մաքրության օրենքները՝ մշտապես լվանում էին սպասքը և ուշադրություն էին դարձնում արտաքին մանրուքներին, բայց անտեսում էին իրենց սրտի և հոգու վիճակը։ Նրանք «մաքրում էին դրսի կողմը»՝ պահելով արտաքին կերպարը «սուրբ», մինչդեռ ներսում՝ նրանց միտքը և վարքը, լի էր ագահությամբ, հպարտությամբ և անժուժկալությամբ։ Հիսուսն այս օրինակով ցույց է տալիս, որ ճշմարիտ մաքրությունը սկսվում է ներսից, որովհետև միայն մաքուր սիրտն է, որ կարող է արտաքուստ արտահայտել արդարություն։ Եթե մարդու ներսը չմաքրվի, արտաքին բարեպաշտությունը դառնում է կեղծ դիմակ։