Մատթեոս 22:38

Հիսուսը հաստատում է, որ Աստծո հանդեպ սերը ոչ միայն պատվիրաններից մեկն է, այլ՝ բոլորի հիմքը և չափանիշը։ Այն «առաջինն» է՝ որովհետև Աստծուն սիրելը մարդու պարտականությունների սկիզբն է և «մեծ» է՝ որովհետև բոլոր մյուս պատվիրանները կախված են դրանից։ Առանց Աստծուն սիրելու, ոչ մի օրենք կամ բարոյական պարտք չի կարող ունենալ իսկական արժեք․ արտաքին հնազանդությունը դառնում է ձև, եթե սրտում չկա սեր դեպի Արարիչը։ Այսպիսով, Հիսուսը ցույց է տալիս, որ հավատքի հիմքը ոչ թե կանոնների պահպանումն է, այլ սրտի շարժումը դեպի Աստված։ Մարդը, որ սիրում է Աստծուն ամբողջ սրտով, հոգով և մտքով, բնականաբար կկատարի նաև մյուս պատվիրանները, որովհետև սերը դառնում է օրենքի շարժիչ ուժը։