Մատթեոս 22:24

Սադուկեցիները իրենց հարցը սկսում են Մովսեսի օրենքով՝ հիշեցնելով այն պատվիրանը, որը հայտնի է որպես լևիրատական օրենք (Բ Օրինաց 25:5–6)։ Այդ օրենքի համաձայն, եթե տղամարդը մեռներ առանց զավակի, նրա եղբայրը պարտավոր էր ամուսնանալ իր այրիացած կնոջ հետ, որպեսզի եղբոր անունը շարունակվեր և նրա ժառանգությունը չկորչեր։ Այս օրենքը նպատակ ուներ պահպանելու ցեղային ժառանգականությունը և ընտանիքի պատիվը։ Սադուկեցիները սակայն օգտագործում են այս պատվիրանը ոչ թե որպես հավատքի դրսևորում, այլ որպես վիճաբանության գործիք՝ փորձելով ապացուցել, որ հարությունն անհնար է, քանի որ այն կստեղծեր իրավական և ընտանեկան անհամապատասխանություններ։ Նրանք հղում են անում Սուրբ Գրքին՝ պաշտպանելու իրենց տեսակետը, բայց իրականում ապացուցում են իրենց անհավատությունը։ Այս համարը ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է Աստծո խոսքը դարձնել բանավեճի առարկա, երբ սիրտը փակ է հավատքի առաջ։