Մատթեոս 22:21

Այս խոսքը Հիսուսի պատասխանի գագաթնակետն էր: Այդ նախադասությամբ Հիսուսը փշրում է նրանց խորամանկ որոգայթը և միաժամանակ ձևակերպում հավատքի ու երկրային պարտքի հավերժ սկզբունքը։ «Կայսրինը տվեք կայսրին» նշանակում է հնազանդվել օրինական իշխանությանը, կատարել քաղաքացիական պարտականությունները, վճարել հարկերը, որովհետև իշխանությունը ևս տրված է Աստծուց՝ հասարակական կարգը պահպանելու համար։ Իսկ «Աստծունը՝ Աստծուն» հիշեցնում է, որ ամեն մարդ պարտական է իր հոգին, սիրտը և հավատքը տալ Աստծուն՝ որպես Տիրոջ պատկերի կրող։ Այսպիսով, Հիսուսը չի բաժանում երկնայինն ու երկրայինը, այլ սահմանում է նրանց ճիշտ հարաբերությունը․ Երկրայինը՝ օրենքի, երկնայինը՝ հավատքի դաշտում։ Նրա պատասխանը ոչ միայն հնարավորություն չտվեց նրանց Հիսուսին գցել բառային որոգայթի մեջ, այլ նաև դարերի ընթացքում դարձավ մարդու և պետության հարաբերության անսասան հիմք։