Մատթեոս 21:38

Մշակների այս խոսքը խորհրդանշում է մարդկային ամենամեծ անարդարությունը՝ Աստծո Որդու դեմ դավադրությունը։ Նրանք հասկանում էին, որ որդին ունի Տիրոջ իշխանություն և ժառանգության իրավունքը, սակայն խանդով և սեփական իշխանությունը պահպանելու մոլուցքով որոշեցին ոչնչացնել Նրան։ Այս կերպ Հիսուսը մարգարեաբար բացահայտում է հրեաների կրոնական առաջնորդների մտադրությունը՝ սպանել Նրան, որպեսզի չկորցնեն իրենց դիրքն ու ազդեցությունը։ Սակայն նրանց խորհուրդը իրականում ցույց է տալիս մարդկային մեղքի խորքը՝ երբ մարդն իրեն հռչակում է Տիրոջ այգու տեր։ Այս առակը ոչ միայն պատմական կանխատեսում է Քրիստոսի խաչելության մասին, այլև հոգևոր նախազգուշացում բոլոր սերունդներին․ ամեն անգամ, երբ մարդը մերժում է Աստծո իշխանությունը իր կյանքի վրա՝ նա կրկնում է այդ նույն ողբերգական խոսքը՝ «Եկե՛ք սպանենք ժառանգին»։ Այստեղ բացահայտվում է սիրո և ամբարտավանության պերմանենտ պայքարը, որտեղ Աստծո Որդին հաշտեցնում է սիրով, իսկ մարդը ամբարտավան կերպով իրեն իրավունք է վերապահում վերցնել այն, ինչը իրականում պատկանում է Աստծուն։