Մատթեոս 21:37

Այս համարում տանուտերի՝ իր որդուն ուղարկելը խորհրդանշում է, որ Աստված ուղարկում է Քրիստոսին, որպես վերջնական և մեծագույն դեսպան Իր ժողովրդի մոտ։ «Իմ որդուց կամաչեն» խոսքը ցույց է տալիս Աստծո վերջին և առավել սրտացավ կանչը՝ հուսալով, որ նրանք, ովքեր մերժեցին մարգարեներին, կճանաչեն Իր Որդու աստվածային իշխանությունը և կվերադառնան։ Այս խոսքը բացահայտում է Աստծո անսահման սիրո խորությունը և միաժամանակ մարդկանց սրտի կոշտությունը․ քանի որ Տերը ոչ թե դատաստանով, այլ սիրով և որդիական ներկայությամբ մոտեցավ։ Քրիստոսի ուղարկումը նշանակում է փրկության վերջին հնարավորությունը, որ Աստված տվեց մարդուն՝ նախքան արդար դատաստանը։ Այսպիսով, Տանուտերը հույս ուներ, որ որդու գալուստը կարթնացնի խոնարհություն ու հարգանք, բայց պատմությունը ցույց տվեց, որ մարդկային խստասրտությունը նույնիսկ այդ սրբազան նվերը մերժեց: