Մատթեոս 21:35

Մշակները՝ խորհրդանշելով Իսրայելի կրոնական առաջնորդներին և անհնազանդ ժողովրդին, բռնությամբ մերժեցին տանուտիրոջ ծառաներին, այսինքն՝ Աստծո ուղարկած մարգարեներին։ Այս խոսքը հիշեցնում է հին կտակարանի պատմությունը, որտեղ մարգարեներն՝ ինչպես Եսայան, Երեմիան, Զաքարիան և ուրիշներ, հալածվեցին, տանջվեցին կամ սպանվեցին իրենց իսկ ժողովրդի կողմից։ Հիսուսը ցույց է տալիս, որ մարգարեների նկատմամբ բռնությունը ոչ թե պատմական պատահականություն էր, այլ շարունակական ապստամբություն Աստծո կամքի դեմ։ Այս առակը բացահայտում է մարդկային կուրությունը, որ փոխանակ արդարության պտուղ տալու, դիմում են բռնության Աստծո պատգամատարների դեմ։