Մատթեոս 21:32

Հիսուսը բացատրում է, թե ինչու մաքսավորներն ու պոռնիկները ավելի շուտ կմտնեն Աստծո արքայություն քան նրանք։ Նա բացատրում է, որ Հովհաննես Մկրտիչը եկավ «արդարության ճանապարհով»՝ կոչ անելով զղջման և հավատքի, սակայն կրոնական առաջնորդները չընդունեցին նրան, մինչդեռ հասարակ և մեղավոր մարդիկ հավատացին ու դարձի եկան։ Նրանց հավատքը հաստատեց, որ Աստծո ճշմարտությունը հասանելի է խոնարհներին, ոչ թե հպարտներին։ Հիսուսը ցույց է տալիս, որ տեսնելով մյուսների դարձը՝ առաջնորդները անգամ հետո չզղջացին, այսինքն՝ նրանց սրտերը քարացան ինքնարդարության պատճառով։ Այս խոսքը ընդգծում է, որ հավատքը պահանջում է ոչ թե գիտելիք կամ կարգավիճակ, այլ անկեղծ սրտի արձագանք Աստծո կանչին։ Ճշմարիտ դարձը սկսվում է զղջումով և ավարտվում հավատքով՝ ինչն էլ բացում է մուտքը Աստծո արքայություն։