Մատթեոս 21:26
«Եթե ասենք՝ երկնքից, մեզ կասի. “ապա ինչո՞ւ չհավատացիք նրան”։ Իսկ եթե ասենք՝ մարդկանցից, ժողովրդից վախենում ենք, որովհետև բոլորը Հովհաննեսին մարգարե են համարում»:
Այս երկու համարներում Հիսուսի հարցը Հովհաննեսի մկրտության ծագման մասին բացահայտում է կրոնական առաջնորդների սրտի իրական վիճակը․ նրանք չեն փորձում պարզել ճշմարտությունը, այլ հաշվարկում են պատասխանների հետևանքները։ «Երկնքից» ասելը կբացահայտեր իրենց անհավատությունը Հովհաննեսի նկատմամբ և կպարտադրեր ընդունել Հիսուսի իշխանությունը, իսկ «մարդկանցից» ասելը կդարձներ նրանց ժողովրդի դժգոհության թիրախ, քանի որ ժողովուրդը Հովհաննեսին մարգարե էր համարում։ Այս երկակի վախը ցույց է տալիս, որ նրանք առաջնորդվում էին ոչ թե Աստծո հանդեպ հնազանդությամբ, այլ դիրքը և հեղինակությունը պահպանելու մտահոգությամբ և հենց այդ պատճառով էլ խուսանավում էին ճշմարտությունից։