Մատթեոս 21:12

Հիսուսը Տաճար մտնելով դուրս է հանում բոլոր առք ու վաճառք անողներին, որովհետև Տիրոջ Տունը դարձրել էին առևտրի և շահույթի վայր։ Նրա գործողությունը ոչ թե մերկ զայրույթ էր, այլ աստվածային արդարության դրսևորում՝ ցույց տալու, որ սրբության վայրը չի կարող աղտոտվել աշխարհիկ շահով։ Փող փոխողների սեղանների և աղավնի վաճառողների աթոռների շրջումը խորհրդանշում է հոգևոր ապականության մերժումը։ Այս արարքով Հիսուսը հանդես է գալիս որպես Աստծո Տան Տեր և Թագավոր՝ վերականգնելով պաշտամունքի մաքրությունը ու նախապատրաստելով Տաճարը Սուրբ Հոգու ներկայության համար։ Նրա գործողությունը նաև մարգարեական նշանակություն ուներ, որովհետև իրականանում էր Մաղաքիա մարգարեի հետևյալ խոսքերը՝ «Ահա Տերը, որին դուք որոնում եք, հանկարծակի պիտի գա Իր տաճարը, մաքրելու Լևիի որդիներին և զտելու նրանց՝ ինչպես ոսկին ու արծաթը» (Մաղաքիա 3:1–3)։ Այս կերպ Տիրոջ նախանձախնդրությունը դառնում է նախատիպ՝ հավատացյալի սրտի մաքրության համար, քանի որ իսկական Տաճարը մարդու սիրտն ու հոգին է, որտեղ պետք է բնակվի Աստված։